WoD ตอนที่ 8 การประชุม (2)
WoD ตอนที่ 8 การประชุม (2)
“ไม่แน่ใจครับ เมื่อวานนี้นายท่านเรียกประชุม หัวหน้าธุรกิจทุกคนไม่ว่าจะรายเล็กรายใหญ่ ขณะที่พวกเขาจากไป ผมได้ยินพวกเขาบอกว่าทุกคนจะต้องช่วยกันค้นหามัน ผมก็สงสัยว่ามันคืออะไร ถึงขนาดเล่นการใหญ่เรียกทุกคนมาช่วยกัน” แปดน้อยยิ้มในขณะที่เขาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้
หลู่เซิ้งไม่ได้พูดอะไรเลย อย่างไรก็ตามเขาแสดงท่าที่หดหู่ เขาเดินผ่านประตูหลักเพื่อเข้าไปข้างใน ในขณะที่เขาเดิน เขาถามอีกคำถาม “มีอะไรแปลกๆ เกิดขึ้นเมื่อเร็วๆ นี้ไหม”
“เอ่อ…นายน้อยแม้ว่าแปดน้อยจะมีข้อมูลอยู่ แต่สิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นได้ทุกวันได้อย่างไร” แปดน้อยยักไหล่ของเขาอย่างช่วยไม่ได้
“ร้านอาหารปลาทองคำที่นายน้อยไปบ่อยๆ ฉันได้ยินว่ามีไฟไหม้ครั้งใหญ่เมื่อคืนที่ผ่านมา ถนนครึ่งหนึ่งถูกไฟไหม้! แม้ว่าเราจะอยู่ไกล แต่เรายังสามารถเห็นเปลวไฟได้อย่างชัดเจน”
“ไฟไหม้ครั้งใหญ่…”
หัวใจของหลู่เซิ้งเต้นรัว เขากำลังเดาบางอย่าง
“เจ้ากำลังพูดถึงถนนเส้นนั้นที่มักมีการขายเครื่องสำอางในระหว่างวันงั้นหรอ”
“ใช่แล้ว ถนนนั้นแหละ!” แปดน้อยพยักหน้าอย่างแรง “ฉันได้ยินมาว่ามีคนจำนวนมากเสียชีวิต บางส่วนสูญเสียทั้งครอบครัวรวมทั้งเด็กและผู้ใหญ่ มันน่ากลัวจริงๆ … ผมสงสัยว่าคงมีสัตว์ร้ายไปจุดไฟ!”
'ไฟไหม้ครั้งใหญ่…'
หลู่เซิ้งไม่ได้พูดอะไร เขาเก็บมันไว้ในใจและหยุดคิดเกี่ยวกับมัน
การประชุมใต้ดินจัดขึ้นใป็นเวลากลางคืนเป็นเวลาสามวันในห้องใต้ดินนอกเมือง
ในสามวันนี้ หลู่เซิ้งพักและกินอาหารตามปกติทุกวัน เขาสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าร่างกายของเขาแข็งแรงขึ้นราวกับว่ากระบี่เสือดำที่เปลี่ยนโดยดัดแปลงได้ปรับปรุงสภาพร่างกายของเขา
ในช่วงสามวันเขาไปใช้เงินตามถนนใกล้กับร้านอาหารปลาทองคำอีกครั้ง แน่นอนว่ามันถูกเผาไหม้จนไหม้เกรียมทั้งหมด มีไม่กี่คนที่กำลังยุ่งอยู่กับการสร้างบ้านใหม่
หลู่เซิ้งเดินกลับไปถนนที่เขาเคยไปมาก่อนหน้า มันเหมือนกับที่เขาเห็นเมื่อวันก่อน
แม้กระทั่งจุดสิ้นสุดของตรอกก็เหมือนเดิม
ตอนนี้เขาคาดเดาได้เล็กน้อย แต่ก็ไม่รู้สึกหวาดกลัวหรือวิตกกังวล
เนื่องจากมีผีน้ำในโลก ตามธรรมชาติแล้วสิ่งอื่นๆ ก็ย่อมเป็นไปได้ว่าจะมีอยู่
ในตอนแรกเขาตั้งใจจะเริ่มฝึกฝนตำราพลังหยกที่เขาซื้อมาและดัดแปลง อย่างไรก็ตามเมื่อเขานึกถึงการประชุมใต้ดิน เขาก็ตัดสินใจหยุดไว้ก่อน หากเขาได้รับบาดเจ็บรุนแรงและสำลักน้ำลายเลือดหลังจากการดัดแปลงอีกครั้ง เขาจะพลาดโอกาสนี้
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในพริบตามันถึงเวลาของการประชุม
มันประมาณเจ็ดโมงในตอนเย็น
ประชุมใต้ดินเปลี่ยนชุดเป็นเสื้อคลุมสีดำและสวมหน้ากากเสือ มันเป็นของเล่นสำหรับเด็กที่เขาซื้อมาอย่างไม่ค่อนสนใจและมันทำมาอย่างหยาบกระด้าง
ด้านหน้าทางเข้าคฤหาสน์หลู่ รถม้าของตระกูลเจิ้งกำลังรอเขาอยู่
เขาขึ้นไปบนรถม้า เจิ้งเซี่ยนกุ้ยนั่งอยู่ข้างในขณะกัดเนื้อก้อนใหญ่ จากต้นขาไก่ตุ๋นที่เขาถือไว้ในมือทั้งสอง
เจ้าอ้วนยังสวมชุดเสื้อคลุมสีดำ อย่างไรก็ตามมันไม่สำคัญเลย ทุกคนสามารถบอกได้จากร่างกายที่ขยายใหญ่เกินจำเป็นนี่ ผู้ชายคนนี้เป็นนายน้อยของกลุ่มที่เป็นเจ้าภาพจัดการประชุมใต้ดิน
"ดีคุณมาแล้ว เรารอคุณอยู่เลย พี่ชายเซิ้งรีบขึ้นมา”
ทั้งสองคนนั่งลงและรถม้าก็เริ่มเคลื่อนที่อย่างช้าๆ
เจิ้งเซี่ยนกุ้ยแนะนำหลู่เซิ้งตลอดการเดินทาง ว่าควรทำอย่างไรและไม่ควรทำอะไร ซึ่งเป็นรายละเอียดที่หยิ่บย่อยมากจึงที่ต้องใส่ใจ ถึงกระนั้นหลู่เซิ้งก็ต้องจำพวกเขาทีละคน
ในไม่ช้าพวกเขาก็ออกจากเมือง พวกเขาเดินทางไปตามถนนสายหลักจากนั้นพวกเขาก็เลี้ยวไปตามถนนด้านข้าง จากนั้นก็วกไปวนมาเป็นระยะทางไกลก่อนที่จะมุ่งตรงไปสู่ชานเมือง
หลังจากเดินทางไปนอกเมืองสักพักรถม้าก็เดินเข้าไปในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง ซึ่งซ่อนตัวอยู่ในพื้นที่รกร้าง มันหยุดอยู่หน้าบ้านหินที่อยู่กลางหมู่บ้าน
“นี่แหละ” เจิ้งเซี่ยนกุ้ยกระโดดลงจากรถ ชายผิวดำคนหนึ่งยืนเฝ้าอยู่ที่ประตูของบ้านหิน เดินมาข้างหน้าและทักทายเขา
“ทุกคนอยู่ที่นี่?”
“คนมาหมดแล้ว รายการแรกกำลังประมูล”
เจิ้งเซี่ยนกุ้ยพยักหน้าอย่างกังวลใจ “รีบเข้าไปข้างในกัน การประมูลเริ่มขึ้นแล้ว”
เขาดึงหลู่เซิ้งเข้าไปในบ้านหิน เขาเปิดประตูไม้บนพื้นกลางบ้านหินเผยให้เห็นบันไดที่ทอดลงสู่ใต้ดิน
หลู่เซิ้งเดินตามหลังเจิ้งเซี่ยนกุ้ยและผู้คุมอีกสองคนลงบันไดไป ด้านล่างเป็นถ้ำขนาดใหญ่
ถ้ำนี้ถูกสร้างขึ้นมาให้มีลักษณะที่ค่อนข้างดี
มีห้องโถงใหญ่อยู่ตรงกลาง มีกำแพงหินล้อมรอบเป็นวงกลม มีเหมือนกล่องเล็กๆ แขวนอยู่บนผนัง
มีคนไม่กี่คนที่นั่งเอนกายอยู่ภายในห้องโถงใหญ่ ไม่มีแสงไฟจากกล่องเล็กๆ รอบข้าง ชัดเจนพวกเขาไม่ได้เปิดใช้
“สถานที่แห่งนี้ มีรูปแบบที่ค่อนข้างใหญ่” หลู่เซิ้งอุทาน
“อืม... เราค้นพบที่นี่โดยบังเอิญ” เจ้าอ้วนพูดด้วยเสียงหัวเราะ เขาเดินนำหลู่เซิ้งมาจากด้านหลังของห้องโถงใหญ่และมุ่งหน้าไปนั่งในแถวหน้า
ในเวลานี้มีเพียงสิบกว่าคนที่เข้าร่วมการประชุมใต้ดิน พวกเขานั่งกระจัดกระจายอยู่บริเวณแถวแรก
ชายร่างผอมสูงที่ปกปิดใบหน้ายืนอยู่บนเวที ขณะนี้เขากำลังแนะนำรายละเอียดของรายการที่ถูกประมูลด้วยเสียงที่อันดัง
ถัดจากเขามีคนแคระสองคนยืนอยู่ พวกเขาทั้งคู่สวมเสื้อรายดอกไม้ที่สดใสและถือแผ่นทองแดงไว้ในมือของพวกเขา มีกริชบนแผ่นจานสีน้ำตาลและขึ้นสนิม
“กริชโบราณล่วงลับไปแล้วจากแคว้นจู้หลง ซึ่งส่วนใหญ่ปลอมแปลงโดย ด้วนเฟินฉี มาก่อน! มีคำบางอย่างที่สลักอยู่ในด้วยภาษาของแคว้นจู้หลง แม้ว่า… เอ่อ! แขกหมายเลขสี่เสนอราคา หนึ่งพันก้อน! มีใครที่ให้ราคาที่สูงกว่านี้ไหม มีใครที่ให้ราคาที่สูงกว่านี้ได้อีกไหม!?” ชายบนเวทีตะโกนเสียงดังอย่างดึงดูด
หลู่เซิ้งและเจิ้งเซี่ยนกุ้ยนั่งบนที่นั่งทางด้านซ้าย
ที่นั่งแถวนี้ดูเหมือนจะแกะสลักจากหินสีขาวทั้งหมด เมื่อสัมผัสมันเย็นมาก ไม่มีความอบอุ่นใดๆ ที่ปล่อยออกมา
เจ้าอ้วนนั่งข้างเขา เขาเงยหัวขึ้นแล้วกระซิบ “สิ่งที่พี่ต้องการคือชิ้นที่ห้า ลองสุดท้าย”
หลู่เซิ้งพยักหน้าโดยไม่พูดอะไร
เห็นได้ชัดว่ามีกริชบนเวทีเพิ่งถูกขุดขึ้นมาเมื่อไม่นานมานี้ บางทีอาจถูกพบโจรปล้นสุสาน
มีหลายคนที่แข่งขันกันด้านล่างนี้ ในระยะเวลาอันสั้นการเสนอราคาของกริชได้เพิ่มขึ้นถึง หนึ่งพันแปดร้อยก้อน
หัวใจของหลู่เซิ้งเต้นเร็วในขณะที่เขาฟังการประมูล นี่เท่ากับเบี้ยเลี้ยงรายเดือนของเขาสองเดือน!
เขาไม่ได้ดูการแข่งขันการประมูลบนเวทีอีกต่อไป เขาให้ความสนใจไปที่แขกที่อยู่ใกล้เขา
แขกส่วนใหญ่ที่เข้าร่วมการประชุมใต้ดินพกอาวุธ ตั้งแต่ขนาดสั้นไปจนถึงขนาดยาว ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขาส่วนใหญ่แต่งกายด้วยชุดสีดำและปลอมตัวแม้ว่า แต่ก็มีข้อยกเว้น
ในแขกที่มาร่วมประชุม มากกว่าสิบคน มีสามคนที่ไม่ได้ปกปิดตัวตน
หนึ่งในนั้นคือชายที่มีผมสีแดงซึ่งสวมชุดเกราะหนังสีเหลืองที่เข้ารูปและพกดาบไว้บนหลังของเขา
อีกคนเป็นเด็กที่เตี้ยผอมดูอ่อนแอซึ่งมีจะงอยปากและแก้มยุบ ผูกติดกับเอวของเขาเป็นกระเป๋าหนังสีดำปูดๆ ซึ่งเขาก็ไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่ในกระเป๋า
คนที่สามเป็นที่สะดุดตาที่สุด
ไม่สิควรเรียกว่าคู่ หนึ่งชายและหนึ่งหญิง
เสื้อผ้าของเขาและดาบที่เอวของชายคนนั้นให้รู้สึกแข็งแกร่ง เขาดูเหมือนจะเป็นผู้คุ้มกัน เขามองอย่างเฉยเมยและอ่อนน้อมลงเล็กน้อยเมื่อเขาจ้องมองผู้หญิง
ผู้หญิงสวมชุดสีดำที่ไม่ใช่ชุดยาวทั่วไปที่ผู้หญิงสมัยโบราณสวม มันเป็นชุดรัดรูปที่มีชายกระโปรงและมีรอบที่ดูเหมือนกระโปรงสั้น ที่สามารถเห็นได้บนโลก
ตั้งแต่หัวจรดเท้า มีเพียงชุดตัวเดียวที่เธอสวมและใส่ได้ปกปิดด้านหลังของเธอ การเคลื่อนไหวขนาดใหญ่ของการยกขาเล็กๆ น้อยๆ เผยช่องว่างระหว่างสองขาของเธออย่างชัดเจน
ผู้หญิงคนนี้แต่งตัวเซ็กซี่ เธอมีขายาวและเอวที่เรียว อาวุธคู่ขนาดใหญ่สีขาวบนหน้าอกของเธอแทบจะฉีกชุดออกเป็นชิ้นๆ ดูราวกับว่ามันสามารถระเบิดชุดออกมาเมื่อใดก็ได้
หลู่เซิ้งอดที่จะเหลือบมองใบหน้าของผู้หญิงคนนั้นไม่ได้
เธอมีสันจมูกที่สูงโด่ง ดวงตาที่มีเสน่ห์และแวววาวซึ่งดูเหมือนจะยิ้มอยู่เสมอ ผมสีดำยาวของเธอเรียบเนียนและเปล่งประกายซึ่งดูราวกับสะท้อนแสงออกมาเล็กน้อย
‘นี่คือมีประสิทธิภาพมากกว่าสิ่งที่เรียกว่าเทคนิคการแต่งหน้าด้วยโฟโต้ชอป’ หลู่เซิ้งกล่าวที่ชื่นชมในใจ
อย่างรวดเร็วสามารถบอกได้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นคนที่มีอิทธิพล มีเพียงคนที่มั่นใจในความแข็งแกร่งของตนอย่างมากเท่านั้นที่จะแสดงใบหน้าที่สวยงามเช่นนี้ได้อย่างอิสระที่การประชุมใต้ดิน
“นั่นคือด้วนมู่วาน” เมื่อเห็นหลู่เซิ้งให้ความสนใจผู้หญิงคนนั้น เจ้าอ้วยก็โน้มตัวมากระซิบทันที “แต่ฉันไม่แนะนำให้พี่ไปปิ้งเธอ ผู้หญิงคนนี้ดุร้ายามก!”
“ดุร้าย? งั้นเหรอ?”
หลู่เซิ้งอยากรู้อยากเห็นอย่างมาก แต่เขาก็ไม่ได้คิดอะไรกับเธอ มันเป็นเพียงว่าผู้หญิงคนนั้นสะดุดตาเกินไป ดังนั้นเขาจึงโฟกัสที่เธอ
เจ้าอ้วนยิ้มเล็กน้อยแล้วมองไปที่เวที รายการที่สองของประมูลปรากฏออกมาแล้ว
“ด้วนมู่วานมาถึงเมืองเจิ่วเหลียนเมื่อสองเดือนก่อน ฉันได้ยินมาว่าเธอมาพร้อมกับกลุ่มพ่อค้า พวกเขาสองคน นายและคนรับใช้เข้าร่วมกลุ่มด้วยตนเอง การเดินทางระยะไกลเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย”
“แน่นอนว่ามันไม่ง่ายเลย” หลู่เซิ้งพยักหน้า
“ยิ่งกว่านั้นเนื่องจากความงดงามของเธอ ผู้หญิงคนนี้จึงมีความเจ้าชู้มาตั้งแต่เข้ามาในจิ่วเหลียน เหล่านายน้อยผู้หล่อเหลาจำนวนมากถูกล่อลวงโดยเธอ แล้วเดาสิว่าเกิดอะไรขึ้น?” เจ้าอ้วนส่ายหัวแล้วถอนหายใจ
“เกิดอะไร” หลู่เซิ้งถามด้วยความอยากรู้
“เหล่าคุณชายหนุ่มน้ทั้งหลายหลงเสน่ห์เธอส่งผลให้เกิดการโต้เถียงกันอย่างรุนแรงซึ่งส่งผลให้มีผู้ได้รับบาดเจ็บจำนวนมากและเสียชีวิตอีกหลายราย” เจ้าอ้วนกล่าวขณะที่เขากระดกลิ้น
“ถึงอย่างนั้นผู้ที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสและพิการก็ยังคงอุทิศตนเพื่อผู้หญิง แต่เธอกลับลืมมันไปในพริบตา!”
“......” หลู่เซิ้งกระพริบตาและอึ้งในใจ เขาเคยได้ยินเหตุการณ์นี้ แต่ไม่เคยคิดเลยว่าผู้หญิงคนนี้เป็นสาเหตุ สำหรับพวกเขาที่ยังสนใจเธอแม้ว่าพวกเขาจะพิการ... นี่ไม่ใช่สิ่งที่สามารถอธิบายได้ด้วยความงดงามของเธอ
แล้วก็เขาก็จดชื่อด้วนมู่วานว่าเป็นอันตรายอย่างยิ่งไว้ในใจ เพื่อให้เธอสามารถทำให้ผู้คนจำนวนมากเต้นอยู่รอบกาย เธอต้องมีมี EQ ที่สูงมากหรือใช้วิธีการที่พิเศษบางอย่าง มันเป็นการดีที่สุดหากอยู่ให้ไกลเท่าที่จะทำได้จากคนเหล่านั้น
เขาเพ่งความสนใจไปที่การประมูลบนเวที
ตอนนี้เป็นรายการที่สี่ของประมูลแล้วมันคือ ชุดเกราะหนังครึ่งตัวสีเหลืองทอง
“ชุดเกราะหนังนี้เป็นเกราะหมาป่าน้ำแข็ง ทำจากหนังสีขาวของหมาป่าน้ำแข็งสีขาวในทุ่งหญ้าน้ำแข็งสีขาว สร้างเป็นสิบเก้าชั้น หลังจากการฟอกหลังบางเหมือนเหรียญทองแดง ความต้านทานต่อเครื่องมือไร้คมและดาบมากกว่าเกราะหนังปกติ มันเกือบจะเหมือนกันกับการสวมเกราะเชนเมลอีกชั้น!” ชายเสื้อคลุมสีดำกล่าวอย่างดังเพื่อแนะนำชุดเกราะหนังชิ้นนี้
“ราคาเริ่มต้นคือสองร้อยก้อน!”
เงียบไม่มีใครกล่าวอะไร
เจ้าภาพดูเหมือนจะไม่สนใจมันมากนัก เขาให้คนแคระคนหนึ่งถือชุดเกราะหนังก่อนที่จะแทงกริชออกไปอย่างรุนแรง
“ชึบ!”
เสียงกระบทดังขึ้นเมื่อกริชไหลออกไป น่าแปลกใจที่มีเพียงรอยขีดข่วนเล็กๆ เหลืออยู่บนเกราะหนัง
“สามร้อยก้อน!” เมื่อเห็นอย่างนั้นบางคนรีบประมูลทันที
“สี่ร้อยก้อน!”
“หกร้อยก้อน!”
การเสนอราคายังคงสูงขึ้นเรื่อยๆ หลู่เซิ้งเองก็อยากจะร่วมประมูลเมื่อเขาเห็นมัน เกราะหนังประเภทนี้มีน้ำหนักเบาและทำให้คล่องแคล่ว สะดวกสบายและยืดหยุ่นกว่าเกราะโลหะเพราะไม่ส่งผลต่อการเคลื่อนไหวของผู้สวม หากการป้องกันของมันแข็งอย่างเท่าที่ระบุไว้จริงๆ มันก็เป็นของมีค่า
เขาต้องการที่จะเสนอราคา แต่เมื่อเห็นว่าการเสนอราคาไปเกือบถึงหนึ่งพันก้อนในพริบตา เขาก็ยับยั้งตัวเองและยอมแพ้ เป้าหมายที่แท้จริงของเขาเป็นรายการถัดไป ตำรา
เขาไม่สามารถสูญเสียเพราะของสิ่งเล็กๆ นี้ได้
ในที่สุดเกราะหนังก็ถูกซื้อโดยชายที่มีผมสีแดงพร้อมและดาบบนหลังของเขา หลังจากนั้นไม่นานรายการลองสุดท้ายก็ปรากฏ
ตำราลับกำลังภายใน
(*) 两 สกุลเงินจีนใช้เป็นตัวนี้ ถ้าใครพอมีความรู้สามารถแนะนำได้ครับว่าควรใช้เป็นอะไร เท่าที่ผมรู้คือ มันแปลว่า 2 แต่ถ้าตามหลังพวกคำศัพท์มันจะเป็นหน่วยของจำนวน
ติดตามผลงานผมได้ที่ เพจฝึกหัดแปลนิยาย มีกลุ่มลับ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น