WoD ตอนที่ 22 ออกเดินทาง (4)

WoD ตอนที่ 22 ออกเดินทาง (4)





คลื่นความร้อนโผล่ออกมาอย่างรวดเร็ว



หลังจากหายใจนั้นไม่กี่ลมหายใจ คลื่นความร้อนไหลเวียนอยู่ในร่างกายของหลู่เซิ้งหลายรอบ ร่างกายของเขาค่อยๆ ปรับตัวให้เข้ากับมัน



แม้ว่าอุณหภูมิของร่างกายหลู่เซิ้งยังคงสูง แต่มันก็ไม่ร้อนเหมือนเมื่อก่อน



กำลังภายในของทักษะกระเรียนหยกภายในร่างกายของเขาก็เร่งขึ้น มันปล่อยเส้นพลังชี่จำนวนมากด้วยตัวมันเองเพื่อซ่อมแซมเส้นทางไหลเวียนของชี่ เลือดและอวัยวะที่เสียหาย



ครึ่งวันผ่านไป



ในที่สุดผิวของหลู่เซิ้งก็กลับสู่สภาพปกติ



"วูด…"



แม้แต่ลมหายใจที่ออกมาก็ยังร้อนจัด



ไม่มีส่วนใดบนร่างกายที่ปราศจากความเจ็บปวด กระดูกและกล้ามเนื้อทั้งหมดในร่างกายของเขารู้สึกราวกับถูกทิ่มแทงด้วยเข็ม



นี่เป็นเรื่องที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับตอนที่เขาฝึกฝนทักษะกระเรียนหยก ปัจจุบันเขารู้สึกเหมือนถูกทุบด้วยค้อนขนาดยักษ์ไปทั่วร่าง



‘ยังดีที่ดีของทักษะกระเรียนหยกได้สะสมพลังชี่ภายในไว้ในร่างกายของข้าค่อนข้างมาก… ตอนนี้มันจึงถูกใช้ไปกับการรักษา’



หลู่เซิ้งรู้สึกถึงทักษะกระเรียนหยกที่กำลังทำงานในร่างกายของเขาเพื่อรักษาอวัยวะของเขาโดยอัตโนมัติ เขาจึงสามารถถอนหายใจได้อย่างโล่งอก



'ข้าไม่คิดเลยว่าทักษะพลังร้ายสีดำระดับเริ่มต้นจะส่งผลมากถึงเพียงนี้ เมื่อข้าก้าวไปสู่ระดับที่สูงขึ้น พลังนั้น... มันจะแข็งแกร่งถึงเพียงไหน? '



เขาตัวสั่นเมื่อจินตนาการ



“เฉียวน้อย!” เขาตะโกน



“ค่าา นายน้อย!”



เฉียวน้อยรีบวิ่งเข้ามาจากด้านหลัง มีน้ำหยดลงจากมือของเธอ ดูเหมือนเธอกำลังล้างอะไรบางอย่างอยู่



“นำชาสมุนไพรมาให้ข้าหน่อย”



หลู่เซิ้งสั่ง ตอนนี้เขาเจ็บปวดไปทั่งทั้งร่าง ร่างกายเขารู้สึกร้อนมากอีกทั้งขาดหยินและกระหายน้ำ



เฉียวน้อยนำชาที่ปรุงแล้วมาให้เขาอย่างรวดเร็ว ในนั้นมีสมุนไพรบำรุงหยินมากมายเช่น สกุลหวายหยก, กระดองเต่าหนานหมาน, กีจี้ขาว, หยินฤดูหนาว และ สมุนไพรราคาแพงอื่นๆ ของโลกนี้



เขาดื่มชาสมุนไพรทั้งแก้วในทันที หลู่เซิ้งก็รู้สึกได้ทันทีว่าความเย็นไหลจากคอลงไปในท้องของเขาจากนั้นก็กระจายไปทั่วทุกส่วนของร่างกาย



ความรู้สึกเย็นบรรเทาความร้อนในร่างกายของเขา



หลู่เซิ้งยังคงดื่มชาจนหมดไปทั้งเหยือก



 1 เหยือกเทได้ 5 แก้ว



หลังจากเขาเคี้ยวแล้วกลืนสมุนไพรทั้งหมด เขาถอนหายใจอย่างสบาย แม้ว่าเขาจะมีความรู้สึกอยากให้มีมากกว่านี้



เขานอนลงเพื่อพักผ่อนบนเตียงเป็นเวลาหลายชั่วโมงก่อนที่ท้องฟ้าจะมืด



ในที่สุดความเจ็บปวดทั่วร่างของหลู่เซิ้งก็ค่อยๆ บรรเทาลง



เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรผิดปกติกับหลู่เซิ้ง เฉียวน้อยจึงสันนิษฐานว่าเขาเพียงรู้สึกกระหายน้ำ เธอหยิบเหยือกขึ้นมาแล้วเธอก็ออกไปซักเสื้อผ้าที่ริมลำธารต่อ



หลังจากพักมาครู่หนึ่ง ในตอนเย็นหลู่เซิ้งหยิบเอากระบี่และออกไปที่ลานอีกครั้ง โดยตั้งใจที่จะทดสอบความสามารถของทักษะพลังร้ายสีดำ



ปฏิกิริยาที่เกิดจากทักษะพลังร้ายสีดำนั้นเหนือกว่าทักษะกระเรียนหยก ทำให้เขาอยากรู้มากๆ ว่าทักษะกำลังภายในนี้จะทรงพลังแค่ไหน



หลู่เซิ้งคันไม้คันมือ ด้วยความเจ็บปวดที่ลดน้อยลง เขาลุกขึ้นจากเตียงเพื่อไปฝึกฝน



ในป่ามีแสงสว่างเพียงเล็กน้อย



หลู่เซิ้งถือกระบี่ของเขาและเดินออกไปจากลาน ห่างจากกระท่อมเขาเดินหาที่โล่ง



จากนั้นเขาพยายามใช้พลังชี่ภายในของทักษะพลังร้ายสีดำ



การไหลเวียนของพลังชี่ภายในของทักษะพลังร้ายสีดำ เริ่มจากไตทั้งสองไปที่หน้าท้องราวกับสร้างเข็มขัดรอบเอวของเขา



มันแปลกมาก



เพียงกำลังภายในระดับเริ่มต้น ก็มีความหนาเท่าตะเกียบแล้ว



หลู่เซิ้งควบคุมมันด้วยความคิด ในทางตรงกันข้ามกับทักษะกระเรียนหยกหลู่เซิ้งสามารถควบคุมและสั่งการได้ด้วยปลายนิ้ว



เขาพยายามวาดภาพการเคลื่อนที่ของพลังชี่ภายในจากท้องของเขา อย่างรวดเร็วมันไหลไปที่ไหล่ขวาแขนขวา มือขวา จากนั้นก็เป็นกระบี่ยาว



ในช่วงเวลาที่พลังชี่ภายในไหลเข้าสู่กระบี่ หลู่เซิ้งได้ยินเสียงการแผดเผาอ่อนๆ



แขนของเขาร้อน ความตื่นเต้นที่ไม่อาจระงับได้ ไหลทะลักออกมาจากหัวใจ ทันใดนั้นเขาก็สะบัดแขนออกไป



“ฉึบ!”



ทันใดนั้นกระบี่ยาวลอยออกไป แล้วปักลงบนลำต้นของต้นไม้ที่ด้านหน้าหลู่เซิ้ง



“วูปๆ ปุก!!”



ต้นไม้ใหญ่ขนาดหนึ่งคนโอบสั่นอย่างรุนแรง ใบไม้จำนวนมากตกลงมาราวกับสายฝน กระบี่ในมือของหลู่เซิ้งปักแน่นลงในลำต้น ในเวลาเดียวกันรอยดำปรากฏชัดเจนบริเวณรอยปักบนลำต้น



'รอยดำ?'



หลู่เซิ้งออกแรงอย่างมากเพื่อดึงกระบี่ เขาทำหน้าบึ้งขณะที่แตะบริเวณรอยดำ



‘ราวกับถูกไฟไหม้… มันมีความร้อน? หรือเป็นผลกระทบอื่น?'



เขาคิดอยู่สักพักหนึ่ง จากนั้นสำรวจรอบๆ จากนั้นเขาวิ่งไปอย่างรวดเร็ว เอื้อมมือไปที่พุ่มไม้และจับอะไรบางอย่างในนั้น



“ชึบ~~~~”



คอของไก่ป่าหลากสีอยู่ในมือของเขา มันซ่อนตัวอยู่ในพุ่มโดยคิดว่าหลู่เซิ้งมองไม่เห็น เพราะมันไม่คิดว่ามันจะถูกจับ



‘มาดูกันว่า มันเป็นอย่างที่ข้าคิดไว้หรือไม่’



หลู่เซิ้งเดินกลับไปที่ลำต้น จากนั้นเขาใช้เล็บขูดเอาผงสีดำจากรอยปักอย่างระมัดระวัง



ผงสีดำตกลงในฝ่ามือของเขา จากนั้นเขาก็เทมันลงไปในคอของไก่ป่าอย่างระวัง



หลังจากที่กรองผงสีดำลงไปแล้ว หลู่เซิ้งรอสักพัก เขาเห็นไก่ป่าแหกร้องออกมาอย่างบ้าคลั่งครู่หนึ่ง ก่อนมันจะหดหู่ไป



เขาขูดผงแล้วให้ไก่กินมันอีก



คราวนี้ไม่นานเมื่อหลู่เซิ้งปล่อยมัน ไก่ป่าสามารถเดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าวแล้วมันก็ทรุดตัวลง



หลู่เซิ้งเดินไปสัมผัสมัน ร่างของไก่ป่าร้อนเป็นไฟ มันยังมีชีวิตอยู่แต่ไม่มีพลังใดๆ ราวกับว่ามันมีไข้สูง



‘อย่างที่คิด! มันคือพิษ! และควรจะเป็นพิษไฟ ’



หลู่เซิ้งยืนยันคุณสมบัติของทักษะพลังร้ายสีดำในใจ



เขาหยิบตำราซึ่งเขานำติดตัวไปด้วยทุกที่และดูรายละเอียดที่บันทึกไว้อย่างละเอียด



” …ทักษะพลังร้ายสีดำ เผาไหม้และชั่วร้าย รุนแรงและร้ายกาจ หากปราศจากพลังชี่ภายในเพื่อต่อต้านและป้องกัน เหยื่อจะตายหลังจากผ่านไปสามวัน”



เกี่ยวกับความสามารถของทักษะพลังร้ายสีดำ มีการบันทึกเพียงบรรทัดเดียวง่ายๆ



แต่มันก็เพียงพอแล้วสำหรับหลู่เซิ้งในการเข้าใจว่าทักษะพลังร้ายสีดำเกี่ยวข้องกับอะไร



ในฝ่ามือของเขา ในปัจจุบันมันคือพิษ!



‘น่าเหลือเชื่อ’ หลู่เซิ้งอุทานในใจ



ทักษะพลังร้ายสีดำนี้แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับทักษะกระเรียนหยกซึ่งเป็นทักษะพลังชีวิต มันเป็นทักษะกำลังภายในที่ออกแบบมาเฉพาะการต่อสู้และสังหาร!



ช่องว่างระหว่างพลังของทั้งสอง ย่อมมีขนาดใหญ่อย่างแน่นอน!



หลู่เซิ้งตรวจสอบพลังชี่ภายในของทักษะพลังร้ายสีดำภายในร่างกายของเขาโดยใช้ประสาทสัมผัสของเขา



การเคลือบกระบี่ก่อนหน้านี้ใช้เพียงพลังชี่ภายในส่วนหนึ่งของเขา เมื่อวัดกับพลังชี่ที่เหลืออยู่



‘ในระดับเริ่มต้น ข้าควรจะสามารถใช้ได้สิบครั้งหรือมากกว่า มากไปกว่านั้นพลังชี่จะหมดลง พลังชี่ภายในของทักษะพลังร้ายสีดำดูเหมือนว่าจะมีผลในการเพิ่มพลังการโจมตี มันมีประโยชน์มากจริงๆ! '



เมื่อพบผลความสามารถของมัน หลู่เซิ้งก็ดึงกลับ นี่เป็นเพียงพลังในระดับเริ่มต้นเท่านั้น หากผ่านไปเขาอัพเกรดเป็นระดับที่สูงขึ้น ใครจะรู้ว่ามันจะทรงพลังแค่ไหน?



เขาจะรอคอย



กลับไปที่ลานของกระท่อม เขาวิ่งกลับมาในขณะที่ยามจากตระกูลเจิ้งสองคนมาส่งอาหารพอดี



เห็นหลู่เซิ้งทั้งคู่เคารพเขา



“คุณชายเซิ้งมีเหตุการณ์แปลกๆ เกิดขึ้นเมื่อเร็วๆ นี้ ทุกอย่างอยู่ในถุงอาหาร โปรดดูเมื่อท่านมีเวลา”



ทั้งสองส่งของด้วยความสุภาพแล้วออกจากป่าไปอย่างรวดเร็ว



หลู่เซิ้งหยิบกล่องอาหารที่ทางเข้าลานแล้วเปิดกล่อง ตามที่คาดไว้มีจดหมายที่ปิดด้วยขี้ผึ้งอยู่ด้านใน



เมื่อเขาเข้าไปในลาน เขาส่งกล่องอาหารให้เฉียวน้อย แล้วฉีกซองจดหมายดึงข้อความภายในออกมา



‘พี่เซิ้ง คดีโศกนาฏกรรมของตระกูลฉีที่เกิดขึ้นในเมืองก่อนหน้านี้ได้ปะทุขึ้น



มันปะทุขึ้นเพราะผู้เชี่ยวชาญที่ได้รับการว่าจ้างจากหยาเหมิน เขาจับกุมกลุ่มคนจำนวนมากในเมืองโดยปราศจากความเมตตา ก่อนตัดหัวพวกเขากว่าสิบคนในบ่ายยามนี้ที่ทางเข้าตลาด '



บรรทัดแรกที่เจิ้งเซี่ยนกุ้ยเขียนส่งมาทำให้หลู่เซิ้งตกตะลึง



เขาอ่านต่อ



ปรากฎว่าเหตุการณ์จำนวนมากในช่วงเวลานี้ทำให้ทุกคนในเมืองเกิดความตื่นตูม แม้กระทั่งนำไปสู่การจลาจลเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ชาวบ้านและชาวนาจำนวนมากที่อาศัยอยู่ในเมืองต่างหลบหนีไปยังเมืองซีหัว เจ้าหน้าที่ต้องห้ามปรามบางส่วนเพื่อให้พวกเขาอยู่ต่อ



ต่อมาเพื่อซื้อขวัญกำลังใจของประชาชน หยาเหมินจับกุมคนหลายสิบคนพร้อมกันและอ้างว่าเป็นฆาตกรในคดีก่อนหน้า ผู้คนจึงเริ่มสงบลงเล็กน้อย



หลังจากอ่านจดหมายแล้ว มุมปากของหลู่เซิ้งก็ขยับก่อเป็นรอยยิ้มที่เย็นชา



“ดูเหมือนว่าหยาเหมินจะไม่สามารถรับมือได้อีกต่อไป ฆาตกร? หากฆาตกรจับตัวได้ง่ายเช่นนี้ พวกเขาคงไม่หลบหนีมาได้จนถึงตอนนี้ ข้าพนันได้เลยว่าพวกเขาแค่หาคนในแบบที่พวกเขาต้องการเพื่อเป็นตัวแทน"



โชคดีที่จากข้อความดังกล่าวไม่มีเรื่องผิดปกติอะไรที่คฤหาสน์หลู่ ทุกอย่างยังเป็นไปตามปกติ



หลู่เฉินซินและนายน้อยคนอื่นๆ ควรจะสามารถดำเนินชีวิตได้ตามปกติ ดูเหมือนจะไม่ได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย



ธุรกิจสถานบริการ(ซ่อง)และสถานที่บันเทิงในเมืองก็เฟื่องฟูขึ้นเช่นกัน เห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะผู้คนต้องการหาทางออกสำหรับความกลัวและความตรึงเครียดอันเลวร้าย



หลู่เซิ้งหายใจเข้าลึกๆ



‘วิธีการเหล่านี้สามารถสร้างความสงบภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ได้ก็จริง แต่มันเป็นเพียงชั่วคราวเท่านั้น นี่เป็นมาตรการชั่วคราวที่ดีที่สุด เพราะคดียังไม่ได้ถูกไขจริงๆ และหากมีคดีที่คล้ายกันเกิดขึ้นอีกครั้ง… '



เขาเก็บจดหมายและทำสมาธิ



การเผชิญหน้ากับสิ่งเหนือธรรมชาติเหล่านี้ คฤหาสน์หลู่แห่งจั่วเหลียนในปัจจุบันไร้พลังไม่ต่างจากสามัญชนคนทั่วไป



หากพวกเขาพบสิ่งเหล่านั้นขึ้นจริงๆ  ผลลัพธ์ย่อมปรากฏชัดเจน



ดังนั้นเป้าหมายเดียวของเขาในตอนนี้คือการพัฒนาตัวเองให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ และทำให้ตนเองแข็งแกร่งขึ้น



จากนั้นในอนาคต เขาจะมีพลังมากพอป้องกันตัวเมื่อเผชิญหน้ากับสิ่งเหนือธรรมชาติ!



เขาไม่ทราบว่าเขาต้องแข็งแกร่งขนาดไหนเพื่อรับมือกับสิ่งเหล่านั้น ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงเพิ่มความแข็งแกร่งให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้



หลังจากอ่านจดหมายแล้ว หลู่เซิ้งเริ่มนำสมุนไพรบำรุงที่มีราคาแพงจำนวนมากออกมา



ในแต่ละวันหลังจากมื้ออาหารสามมื้อ เขาจะให้เฉียวน้อยต้มซุปยาเข้มข้นให้เขา



ภายใต้การบำรุงทางการแพทย์ที่รุนแรง ในเวลาเพียงสามวันผลกระทบของการยกระดับทักษะพลังร้ายสีดำให้อยู่ในระดับเริ่มต้นได้หายไป



สี่วันต่อมา...



'อัพเกรดระดับที่สอง!'



หลู่เซิ้งยืนอยู่หน้าต้นไม้ใหญ่ต้นก่อนหน้า



กระบี่ที่ฝังลึกจากวันนั้น จมลงไปประมาณหนึ่งในห้าของความกว้างของลำตัว ตอนนี้มันยังคงปักอยู่บนลำต้น เนื้อไม้รอบๆ มันแห้งตาย



นี่เป็นหนึ่งในต้นไม้ที่หนาที่สุดในป่า ในตอนนี้มันซบเซ้าและไร้ชีวิต



หลู่เซิ้งตัดสินใจเลือกจุดนี้เป็นสถานที่แห่งความก้าวหน้าครั้งที่สองของเขา



นั่งพิงต้นไม้ เขาวางซุปสมุนไพรจากกล่องอาหารลงทีละชิ้น แล้วนั่งขัดสมาธิ



พลังชี่ในทักษะพลังร้ายสีดำของเขาไหลเวียนไปตามเส้นทางระหว่างท้องและไตของเขา



‘น้ำเงินเข้น’ หลู่เซิ้งกล่าวในใจ



ตัวปรับแต่งสีน้ำเงินลอยขึ้นมาตรงหน้าเขา หลู่เซิ้งมองที่ตัวเลือกทักษะพลังร้ายสีดำ



ด้วยความคิดของเขา เขากดปุ่มดัดแปลง



กรอบสี่เหลี่ยมกระพริบหนึ่งครั้ง



ใบหน้าของหลู่เซิ้งเปลี่ยนไปทันที



‘อัพเกรดทักษะพลังร้ายสีดำหนึ่งระดับ!’ เขาคิด



“ซูด!”



แต่เดิมสถานะของทักษะพลังร้ายสีดำคือ“ เริ่มต้น” ในปัจจุบันตามความต้องการของหลู่เซิ้ง คำว่า "เริ่มต้น" กระพริบอย่างรวดเร็วและเปลี่ยนเป็นคำว่า "ระดับหนึ่ง"



ก่อนที่หลู่เซิ้งจะพอใจเกี่ยวกับมัน เขารู้สึกถึงคลื่นความร้อนที่อ่อนกว่าเดิมเล็กน้อยก่อนที่จะไหลไปทั่วร่างกายของเขาในไม่ช้า



เขารู้สึกเหมือนถูกอบในเตาไม่ว่าในและนอกร่างกายของเขา แบบระยะเผาขน



ในช่วงเพียงไม่กี่ลมหายใจ เหงื่อก็ไหลออกมาทั่วร่างกายของหลู่เซิ้งราวกับหาบฝน ผิวของเขาถูกย้อมสีแดงอีกครั้ง



โชคดีที่ร่างกายของเขาคุ้นเคยกับมันมาแล้ว และมันก็ไม่ได้ยากเหมือนครั้งแรก



ในเวลาเพียงไม่กี่ถ้วยชา (สิบกว่านาที) หลู่เซิ้งค่อยๆ สูดหายใจ



แม้ว่าทุกๆ จุดบนร่างกายของเขาจะเต็มไปด้วยความเจ็บปวด แต่เส้นทางไหลเวียนของชี่และเลือดเส้นทางใหม่ ถูกเปิดออกโดยพลังชี่ภายในของทักษะพลังร้ายสีดำ ผสานเข้ากับเส้นทางการไหลเวียนเดิม โดยธรรมชาติเส้นทางไหลเวียนของชี่และเลือที่เพิ่งเปิดใหม่เหล่านี้จำเป็นต้องซ่อมแซม ซึ่งการซ่อมแซมต้องใช้เวลาด้วยเช่นกัน



แต่ตอนนี้เขารู้สึกราวกับว่าเขาอัดแน่นไปด้วยพลังชี่ตั้งแต่หัวจรดเท้า และกำลังจะระเบิด



'ลองอีกครั้ง!'



หลู่เซิ้งยืนขึ้นแล้วดึงกระบี่ยาวออกมาจากด้านหลังเอวของเขา









ติดตามผลงานผมได้ที่ เพจฝึกหัดแปลนิยาย มีกลุ่มลับ