WoD ตอนที่ 18 เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น (3)
WoD ตอนที่ 18 เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น (3)
เจ้าสามที่ถือไม้พลองฉีเหมยตกตะลึง
คมมีดสะบั่นศีรษะหลินหงฉุยเปิดปากกว้างขณะที่มองศีรษะของมนุษย์ที่กลิ้งอยู่บนพื้น แล้วมองไปที่หลู่เซิ้งที่ยืนนิ่งอยู่กับที่อย่างงุนงงเล็กน้อย
ลมของฤดูใบไม้ร่วงพัดฝุ่นละอองเล็กๆ จำนวนหนึ่งบนพื้นขึ้นสู่อากาศ
เป็นเวลาครู่หนึ่งชายทั้งสามคนไม่มีใครพูดอะไร
หลู่เซิ้งไม่คาดคิดเลยแม้แต่น้อยว่าศัตรูร่างใหญ่คนนี้จะไม่สามารถหลบการโจมตีธรรมดาๆ ที่ไม่ได้หลอกล้ออะไรของเขาได้
ในขณะเดียวกันเจ้าสามก็งุนงงมาก ขาของเขาเริ่มสั่น
สำหรับหลินหงฉุยมันเกินความคาดหมายของเขาอย่างที่สุด การโจมตีดังกล่าวมาจากไอ้เด็กที่ขนยังไม่เกิด หลู่เซิ้ง นี้งั้นหรอ
“เยี่ยม…เยี่ยมมาก เยี่ยมมาก!”
ทันใดนั้นเขาก็หัวเราะออกมาดังๆ อย่างไรก็ตามรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความชั่วร้าย
“มาอีกครั้ง... ”
“ซูป!”
แสงประกายขณะที่มันหักเหมาจากกระบี่ ครั้งนี้มีเจ้าสามเป็นเป้าหมาย
ร่างของหลู่เซิ้งพุ่งไปข้างหน้าเจ้าสาม เลือดสาดกระเซ็นอีกครั้ง
ตอนนี้หัวของเจ้าสามก็หลุดออกไปเช่นกัน มันกลิ้งไปตามพื้นดินก่อนที่จะหยุดที่กองเถ้าถ่าน
หลู่เซิ้งสะบัดกระบี่เพื่อสะบัดเอาเลือดออก
ความตื่นเต้นปรากฏขึ้นในใจของเขา
‘นี่คือความรู้สึกของการสังหาร นี่คือวิถีแห่งกระบี่ เป็นอย่างที่คำกล่าวของคนโบราณ... "หนึ่งวาจาที่ไม่ลงรอย ชักอาวุธตัดสินด้วยกระบี่"! '
เขาจับกระบี่ยาวแน่น กระบี่ยาวสีเงินที่มีความยาวเท่าแขนนี้เป็นเหมือนสหายที่ใกล้ชิดที่สุดของเขา
ความรู้สึกจางๆ ที่แปลกประหลาดพุ่งทะลักเข้ามาในหัวใจของเขา ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกราวกับว่าเขากำลังจมอยู่กับตัวเอง ในนวนิยายศิลปะการต่อสู้ทั้งหมดที่เขาเคยอ่านในอดีต
ความหลงใหลที่อธิบายไม่ได้ กำลังแผดเผาอยู่ในส่วนลึกของจิตใจของเขา
"มา! ฆ่าข้าหรือจบลงเหมือนขยะสองตัวนั้น”
หลู่เซิ้งชอบความรู้สึกนี้ ดวงตาของเขาเป็นสีแดงเขาเลียริมฝีปากแห้งของเขา ขณะที่เขาเดินเข้าไปหาหลินหงฉุยทีละก้าว
“แกมันแค่เศษสวะ!!”
หลินหงฉุยระเบิดความโกรธเกรี้ยว สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยเป็นความโกรธแค้น
กุมกระบี่ใหญ่ด้วยมือทั้งสองข้างแล้วพุ่งเข้าหาหลู่เซิ้ง
“ชิ้ง!”
เมื่อกระบี่ของหลู่เซิ้งกวาดไปข้างหน้า นกนางแอนสีเงินปรากฏขึ้นทันที
แม้ว่าแปดสิบสี่นกนางแอ่นติดตามใบมีดสายลมจะอยู่ในระดับเริ่มต้น แต่ภายใต้ความชำนาญในการใช้กระบี่ของหลู่เซิ้งจากเทคนิคกระบี่เสือดำ มันก็แสดงศักยภาพเต็มที่
“เป้ง”
อย่างไรก็ตามการโจมตีนี้ถูกป้องกันได้ด้วยน้ำมือของหลินหงฉุย
“ฉันจำการโจมตีนี้ได้…นางแอ่นเลียบสายน้ำ… นกนางแอ่นติดตามใบมีดสายลม…” เขาเย้ยหยัน “ในเวลานั้นฉันเกือบผ่าร่างผู้ครอบครองคนเก่าของเทคนิคกระบี่นี้ไปสู่ความตาย ไม่ต้องพูดถึงเศษสวะตัวน้อยอย่างแก!”
เขาเพิ่มพลังและผลักกระบี่ยาวของหลู่เซิ้งออกไป
กระบี่ใหญ่หันกลับ อย่างรวดเร็วมันเฉือนขึ้นในแนวทแยงมุมด้วยความรุนแรงและเร็ว
รี่คือกระบวนท่า แหวกธารา ของเทคนิคกระบี่คลื่นวายุ เป็นหนึ่งในเครื่องหมายการค้าที่เขาชื่นชอบ ทุกครั้งที่เขาใช้มันคู่ต่อสู้ของเขาจะต้องหลบหรือถูกบังคับให้ตั้งรับอย่างเลี่ยงไม่ได้
หลู่เซิ้งกระโจนหลบกระบี่ออกไปด้านข้าง เขาใช้ออกด้วยแปดสิบสี่นกนางแอ่นติดตามใบมีดสายลม อย่างเต็มกำลังด้วยกระบี่ยาวในมือของเขา และเข้าปะทะกับคู่ต่อสู้
การต่อสู้ระหว่างคนทั้งสองทวีความรุนแรงขึ้นที่สวนหลังบ้าน
จังหวะของหลินหงฉุยรุนแรงและหนักหน่วงดังการเคลื่อนไหวของค้อนที่หนักหน่วง เมื่อใดก็ตามที่หลู่เซิ้งเข้าปะทะแขนของเขาจะชาด้าน
แต่จังหวะของหลู่เซิ้งนั้นรวดเร็วและแสดงความแข็งแกร่งที่เหนือกว่า ซึ่งมักจะก้าวนำจังหวะของคู่ต่อสู้หรือปัดพวกมันด้วยแปดสิบสี่นกนางแอ่นติดตามใบมีดสายลม
ทั้งสองปะทะกับด้วยความเร็วอันน่าเหลือเื่อ เร็วยิ่งกว่าเจ้าสองและเจ้าสาม
แต่ความเร็วกระบี่นี้สำหรับทั้งคู่ เป็นเพียงสภาวะปกติเท่านั้น
ในหนึ่งลมหายใจ หลู่เซิ้งใช้ออกกว่าสิบการเคลื่อนไหวด้วยแปดสิบสี่นกนางแอ่นติดตามใบมีดสายลมอย่างเต็มที่ แต่เขายังคงล้มเหลวในการคว้าความได้เปรียบ
ในทางกลับกันหลินหงฉุยยังทรงพลังเหมือนเสือ การเคลื่อนไหวของเขายังคงแข็งแกร่งอย่างน่าอัศจรรย์
“เป้ง, เป้ง!”
กระบี่ทั้งสองปะทะกันสองครั้งติดอีกครั้ง
เท้าของหลู่เซิ้งผลัดผิดรูปหลังเขาเหยียบลงบนแผ่นไม้บางอย่างไม่ทันระวัง ทำให้เขาเสียสมดุล
ดวงตาของหลินหงฉุยเบิกกว้างและเขาก็ฟาดกระบี่ใหญ่ของเขาอย่างเต็มกำลัง
“ตายไปซะะะ!!!”
เขาต้องการแยกเด็กเหลือขอนี้ออกเป็นสองซีก! เพราะมันกล้าที่จะฆ่าเจ้าสองและเจ้าสามต่อหน้าเขา
หากเรื่องเพียงเท่านั้นเขายังไม่สามารถจัดการได้ ในอนาคตใครจะยังกล้าติดตามเขาอีก!
กระบี่ใหญ่สั่นผิดปรกติเมื่อมันพุ่งลงมาที่ศีรษะของหลู่เซิ้ง
แก่นเทคนิคกระบี่คลื่นวานั้นเป็นสิ่งที่เพิ่มความแข็งแกร่งของกระบี่ใหญ่ผ่านวิธีการส่งพลังแบบพิเศษ
สิ่งนี้เสริมความแข็งแกร่งของกระบวนท่าของหลินหงฉุยอย่างน่าอัศจรรย์ ซึ่งทรงพลังอยู่แล้วก็เสริมให้ทรงพลังมากเข้าไปอีก
กระบี่หนาฟาดลงมาที่ศีรษะของหลู่เซิ้ง
“วูป!”
ในทันใดนั้นหลู่เซิ้งก็ดีดกายและกลับมาทรงตัวได้อย่างมั่นคง กระบี่ยาวในมือของเขาสั่นด้วยความเร็วสูงเปล่งเสียงคำรามก็ดังขึ้นโดยไม่มีการเตือน
“โฮก!!!”
มันเป็นเสียงคำรามของเสือ!
ดวงตาของหลู่เซิ้งถูกย้อมสีแดงอ่อนเมื่อเขาใช้ออกด้วย เสือพิฆาต ของเทคนิคกระบี่เสือดำ
ด้วยการสั่นสะเทือนที่ทรงพลังและแรงระเบิด ใบมีดเฉือนเข้าหาแขนที่ถือกระบี่ของหลินหงฉุย ความเร็วของการฟาดกระบี่นี้เร็วขึ้นและอันตรายยิ่งกว่าของกระบี่ที่ฟาดลงมา!
“แกกล้า!!!” เสียงคำรามสนั่นดังออกมาจากด้านหลังของช่องว่างในกำแพง
ในพริบตามีเงาสีดำกลมๆ พุ่งออกมาแล้วปะทะกับกระบี่ยาวของหลู่เซิ้ง
“เป้ง”
มันเป็นเศษหินสีเทา
ชายกล้ามโตคนที่สอง ซึ่งถือกระบี่ใหญ่พุ่งเข้ามาในสวน
ใบหน้าของชายคนนี้มีรอยแผลเป็นสองรอย ที่ลากยาวจากหน้าผากไปถึงคาง ทำให้เขาดูน่ากลัวเป็นพิเศษ
“พี่ใหญ่!!”
ก่อนหน้านี้ปฏิกิริยาของหลินหงฉุยช้าไปเล็กน้อยเนื่องจากแรงสั่นสะเทือนที่เกิดจากเสียงคำรามของเสือจากเทคนิคกระบี่เสือดำ เขาเกือบจะเสียแขนทั้งสองข้างของเขาให้กับหลู่เซิ้ง
จากนั้นเขารีบดึงกระบี่ของเขากลับมา เหงื่อเย็นเม็ดโตปรากฏบนใบหน้าของเขา เขามีความกลัวอย่างเห็นได้ชัด
“เด็กเหลือขอนี้ใช้เทคนิคกระบี่เสือดำ เขาไม่ง่ายที่จะจัดการ! ต้องมีคนเพิ่ม ร่วมมือกัน เรามาจัดการเขาไปด้วยกัน!” หลินซวงหว่อกล่าวอย่างรุนแรงขณะมองไปที่ศพทั้งสองบนพื้น
“ตกลง!”
สองพี่น้องแยกเป็นสองทางและพุ่งไปหาหลู่เซิ้งพร้อมกัน
หลู่เซิ้งยังคงไม่สะทกสะท้าน ภายใต้พลังเสือของเทคนิคกระบี่เสือดำ ความรุนแรงของกระบี่หนักหน่วงกว่าแปดสิบสี่นกนางแอ่นติดตามใบมีดสายลม
พลังของเทคนิคกระบี่เสือดำในระดับเชี่ยวชาญสูงสุด นั้นน่าอัศจรรย์แต่ละจังหวะของเขาได้ก้าวนำไปหนึ่งก้าวของพวกเขา โจมตีที่จุดสำคัญบังคับให้พวกเขาทำได้เพียงป้องกัน
ในช่วงเวลาสั้นๆ ของลมหายใจ เขาใช้พลังเสือกว่าสิบเจ็ดครั้งอย่างต่อเนื่อง!
“เป้ง เป้ง เป้ง!”
เสียงปะทะซ้ำแล้วซ้ำเหล่าดังขึ้นไปทั่วสนาม โดยไม่คาดคิดการร่วมมือของสองพี่น้องทำได้เพียงคอยป้องกันการโจมตัจากหลู่เซิ้ง!
พวกเขาไม่เคยได้มีโอกาสออกกระบี่แบบเต็มฝีเท้า ทุกครั้งที่เคลื่อนไหวไปได้ครึ่งทางพวกเขาจะถูกบังคับให้ต้องถอยเพื่อมาป้องกัน
การต่อสู้ที่ดุเดือดดำเนินต่อไปเป็นระยะเวลาครึ่งธูป หลินซวงหว่อหมดความอดทน ใช้โอกาสในขณะที่น้องชายของเขารั้งไว้ เขาถอยออกมาหยิบซองกระดาษออกมาจากหน้าอกแล้วพุ่งไปที่ตรงหน้าหลู่เซิ้ง
“ตายซะ!!!”
"ฉึบ!"
ซองกระดาษถูกฟันโดยกระบี่ของหลู่เซิ้ง ทำให้เถ้าจำนวนมากกระจายไปทั่ว
อย่างตกใจ หลู่เซิ้งหลับตาอย่างรวดเร็ว
โดยไม่มีเวลาคิดมากนัก ในจังหวะสุดท้ายเขาใช้เสือคำรามอย่างบ้าคลั่ง
“โฮก!!!”
เสียงคำรามของเสือดังขึ้นอีกครั้ง
“เป้ง, เป้ง!”
คราวนี้กระบี่ยาวของหลู่เซิ้งไม่สามารถหลบกระบี่หนาทั้งสองได้อีก
“เป้-เป้ง!”
กระบี่ยาวหักออกจากกัน ใบมีดหมุนไปด้านข้างก่อนที่จะปักลงพื้น
อย่างไรก็ตามเนื่องจากเป็นกระบวนท่าที่ทรงพลังที่สุดของเทคนิคกระบี่เสือดำ ความแข็งแกร่งและความเร็วของเสือคำราม ไม่สามารถดูแคลนได้
กระบี่หนาสั่นอย่างมาก หลินหงฉุยและพี่ชายจึงคลายมือของมัน
“ทีนี้มาดูกันว่าแกจะป้องกันการโจมตีของเราด้วยอะไร! ตายไปซะ!! ฮ่าๆ ๆ ๆ !”
หลินซวงหว่อหัวเราะอย่างเมามันส์ นักกระบี่ที่ขาดกระบี่จะเป็นเพียงลูกแกะที่พร้อมจะโดนสังหาร ระดับความแข็งแกร่งนั้นต่างกันอย่างมาก
เขากระชับกระบี่เพื่อมอบจุดจบให้แก่หลู่เซิ้ง
"บูมบูม!"
ทันใดนั้น การโจมตีด้วยฝ่ามือสองครั้งดังขึ้น
เมื่อหลินซวงหว่อเปิดตาก็เห็นหลู่เซิ้งมาปรากฏในทันที ฝ่ามือทั้งสองกระแทกที่หน้าอกของหลินหงฉุยน้องชายของเขาทีละข้างอย่างรวดเร็ว
กระบี่หนาในมือของหลินหงฉุยหล่นลงพื้นพร้อมส่งเสียงดัง
เขาถอยหลังไปสองก้าวอย่างไม่เชื่อ และไม่สามารถพูดได้คล่องนัก
“พี่…ใหญ่…รีบ…หนีไป....!”
“ปัง!”
หลินหงฉุยน้ำลายฟูมปากก่อนทรุดตัวลง
ในช่วงเวลานี้หลู่เซิ้งได้เข้าสู่ภาวะบ้าคลั่ง
หลังจากฆ่าหลินหงฉุย ในพริบตาเขาพุ่งเข้าหาหลินซวงหว่อต่อโดยใช้ฝ่ามือทำลายใจ
ราวกับว่าเขาเพิ่งตื่นจากความฝันหลินซวงหว่อคำรามด้วยความโกรธและตั้งใจที่จะขัดขวางโดยใช้กระบี่ของเขา
แต่มันสายเกินไป
ความตายของน้องชายทำให้เขาตกตะลึงในชั่วขณะหนึ่ง เพียงชั่วขณะนั้นก็เพียงพอแล้วที่หลู่เซิ้งจะเข้ามาใกล้พอที่จะโจมตี
“บูม บูม บูม!!!”
ด้วยสามฝ่ามือ หลู่เซิ้งโจมตีที่หน้าอกและท้องน้อยของเขาสามครั้งด้วยความเร็วดั่งสายฟ้า
พลังการทะลุทะลวงของฝ่ามือทำลายใจ ทะลุผ่านผิวหนังและกล้ามเนื้อตรงไปยังอวัยวะภายใน
ใบหน้าของหลินซวงหว่อบิดเบี้ยว เขาถอยหลังกลับไปหลายก้าวจากนั้นก็ทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าบนพื้น
เขาจ้องมองที่หลู่เซิ้งอย่างไม่ยอมง่ายๆ และเปิดปากเพื่อที่จะพูด อย่างไรก็ตามเลือดไหลออกมาจากปากของเขา ทำให้เขาพูดออกมาไม่ได้ ก่อนที่เขาจะสำลัก
“ปัก!!!”
หลินซวงหว่อล้มตัวลงอย่างแรง จากนั้นก็ไม่มีเสียงใดๆ จากเขาอีกเลย
หลู่เซิ้งหัวเราะสองครั้ง
‘สองผู้เชี่ยวชาญด้านความแข็งแกร่ง... พวกเขาอาจเป็น คมมีดศีรษะผี และ คมมีดสะบั่นศีรษะ ที่ลุงจ้าวไล่ล่าเมื่อเขายังหนุ่ม ไม่คิดเลยว่าพวกเขาจะตายด้วยน้ำมือของฉันในวันนี้ ... '
เมื่อมองไปที่ซากศพทั้งสี่บนพื้น หัวใจของเขาก็ถูกพัดพาด้วยคลื่นแห่งความปีติยินดี ทั่วทั้งตัวของเขาถูกปกคลุมไปด้วยเลือด
‘เป็นไปได้ไหมว่านี่เป็นเจตนาความสามารถที่ลุงจ้าวพูดถึง เช่นเดียวกับเจตนาความสามารถทางศิลปะการต่อสู้ที่อาจารย์จางซุนแนะนำฉันก่อนหน้านี้? '
หากบอกว่าพลังความสามารถเป็นระดับของการควบคุมกำลังส่วนใหญ่และความแข็งแกร่งทั้งหมดของร่างกาย เจตนาความสามารถคือการใช้สายตา ความตั้งใจ เสียงและวิธีอื่นๆ ในการโจมตีศัตรูในหลายๆ แบบ
ในเวลาเดียวกัน ในระดับหนึ่งเจตนาความสามารถให้ความแข็งแกร่งทางกายภาพมากกว่าระดับพลังความสามารถ
ท้ายที่สุดแล้วกล้ามเนื้อในร่างกายมนุษย์ ก็เป็นสิ่งที่ง่ายที่จะเชี่ยวชาญ
หลู่เซิ้งจำได้ว่ามีบางคนบนโลกเคยทำการวิจัยและพบว่าหากความแข็งแรงของกล้ามเนื้อทั้งหมดของร่างกายถูกรวมไว้ในที่ๆ เดียว มันจะช่วยให้การชกปกติของวัยผู้ใหญ่ก่อเป็นพลังที่น่ากลัว
ในทางทฤษฎีนั่นคือขีดจำกัด
แต่ระบบโครงสร้างกระดูกของมนุษย์ไม่ส่งเสริมให้ใช้แรงได้ถึงขนาดนั้น
ดังนั้นมันจึงเป็นเพียงทฤษฎี
แต่ถึงอย่างนั้นพลังความสามารถก็อาจพัฒนากล้ามเนื้อของคนๆ หนึ่งให้อยู่ในระดับที่ใกล้เคียงระดับนั้นได้อย่างไม่น่าเชื่อ
หลู่เซิ้งยืนอยู่ในสวนและก้าวไปค้นกระเป๋าและเสื้อผ้าของพี่น้องแซ่หลิน
จากกระเป๋าคาดเอวของพวกเขา เขามีธนบัตรเงินปึกหนึ่งใบแต่ละใบมีค่าหนึ่งร้อยเงิน เขายัดมันลงในกระเป๋าคาดเอวของเขาอย่างรวดเร็วโดยไม่นับ
จากนั้นเขาได้หลังสือพังๆ เล่มเล็กสีดำหุ้มด้วยหนังที่ไม่รู้จัก หลินซวงหว่อเก็บหนังสือเล่มเล็กนี้ไว้กับตัวนั่นแสดงให้เห็นว่ามันมีความสำคัญมาก
ส่วนที่เหลือหลู่เซิ้งไม่แตะต้องและพักผ่อนอย่างเงียบๆ ในสวนขณะที่เขารอให้คนของคฤหาสน์หลู่มาถึง
จริงๆ แล้วเขาได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยจากการต่อสู้กับผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งทั้งสองคน
หลินซวงหว่อ และ หลินหงฉุย ทั้งคู่เกิดมาพร้อมกับของขวัญจากธรรมชาติ ยิ่งไปกว่านั้นเทคนิคกระบี่คลื่นวายุยังเสริมความได้เปรียบของพวกเขา ซึ่งจะมันเพิ่มพลังการโจมตีของกระบี่
ในการปะทะกันครั้งสุดท้ายกล้ามเนื้อในแขนขวาของหลู่เซิ้งกระทบกระเทือน ส้นเท้าของเขาก็มีอาการเจ็บปวด อาจเป็นได้ว่าบาดเจ็บเกิดจากการระเบิดของพลังที่รุนแรง
นอกจากนี้ยังมีอาการปวดสั่นที่ไหล่ทั้งสองของเขาซึ่งเกิดจากการระเบิดพลังอย่างต่อเนื่องในเวลาอันสั้น เช่นเดียวกับวาดกระบี่ด้วยพลังเต็มที่ ด้วยการปะทะครั้งสุดท้าย บางทีเขาอาจได้รับบาดเจ็บที่กระดูกด้วยเช่นกัน
ตอนนี้แปลยากมากครับ คำบางคำผมก็แทบไม่เข้าใจ แม้จะแปลเทียบจีนแล้วก็ตาม หากคำไหนแปลๆ ไม่ต้องแปลกใจเลยนะครับ
ติดตามผลงานผมได้ที่ เพจฝึกหัดแปลนิยาย มีกลุ่มลับ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น